Dr Joanna Ławicka jest pedagogiem specjalnym oraz doktorem nauk społecznych w zakresie pedagogiki. Jest autorką wielu książek, w tym "Nie jestem kosmitą. Mam zespół Aspergera", "Człowiek w spektrum autyzmu", "Podręcznik pedagogiki empatycznej" oraz "Jarzmo. Spektrum przemocy". Stało się. Jeszcze nie do końca ochłonęliśmy ze wzruszenia. To był piękny moment. Wszystkim potencjalnym czytelnikom życzymy takich chwil wiele a najbliższą przewidujemy 22 czerwca, podczas Fundacja ALEKlasa zaprasza na "I Dzień Dziecka z Zespołem Aspergera - ZApoznajmy się! Ja mam ZA, a co Ty mASz?" Będzie to dzień świadomości o spektrum autyzmu, ale też zabawy i integracji :) Pedagog specjalny, doktor nauk społecznych w zakresie pedagogiki. Prezeska Fundacji Prodeste z Opola. Autorka książek o spektrum autyzmu: „Nie jestem kosmitą. Mam zespół Aspergera” oraz „Człowiek w spektrum autyzmu. Podręcznik pedagogiki empatycznej”. Opublikowała ponad 20 artykułów i rozdziałów w książkach. Nie skupiając się już tylko i wy-łącznie na tej chorobie, ale odwołując się do wielu chorób „społecznych” (choćby ADHD, autyzm, zespół Downa, zespół Touretta itd.), jestem zda-nia, że społeczeństwo też trzeba przygotować na spotkanie z takimi osoba-mi. Niejednokrotnie zachowanie ludzi w stosunku do chorych pozostawia Pedagog specjalny, doktor nauk społecznych w zakresie pedagogiki. Autorka popularnej książki „Nie jestem kosmitą. Mam zespół Aspergera”. Prezes Zarządu i aktywny terapeuta prowadzący też kolonie w Fundacji Prodeste. Niełatwa we współpracy, ciągle poszukuje nowych pomysłów i rozwiązań. Poprzedni post nieco się zdezaktualizował ;-) Wszystko dlatego, że szykujemy drugie wydanie książki. Tymczasem, dostępny jest w sprzedaży eBook. Bardzo się cieszymy :-D W najnowszym (bezpłatnym) poradniku, wydanym przez Ośrodek Rozwoju Edukacji (ORE) książka "Nie jestem kosmitą. Mam zespoł Aspergera", pojawia się nie tylko w bibliografii! Prezes zarządu Fundacji Prodeste od 2013 r. Autorka książek „Nie jestem kosmitą. Mam zespół Aspergera”, „Człowiek w spektrum autyzmu. Podręcznik pedagogiki empatycznej” oraz będącej w procesie wydawniczym książki “Jarzmo. Spektrum przemocy”. Szkoli, wykłada, prowadzi warsztaty różnego typu. Zespół Aspergera to zaburzenie rozwoju, które znajduje się w spektrum autyzmu. Nazwane zostało od nazwiska Hansa Aspergera, który badał tę przypadłość wśród dzieci. Wbrew obiegowej opinii nie jest diagnozowany wyłącznie u dzieci i młodzieży, ale też u osób dorosłych. W przeszłości bardzo często bywał niezauważalny i ZcZwnQJ. Tytuł: Nie jestem kosmitą. mam zespół Aspergera Autor: Joanna Ławicka Rok: 2016 dodruk 2018 Stron: 136 ISBN: 9788363692117 Nie jestem kosmitą to jedna z niewielu książek, które przedstawiają zespół Aspergera jako odmienność, a nie chorobę i cierpienie. Z publikacji tej młody człowiek dowie się, że nie jest zły ani uszkodzony – jest po prostu inny. Dowie się także, że zasługuje na szacunek ze strony innych ludzi, wliczając w to także terapeutów. Traktowanie dorastających i dorosłych ludzi ze spektrum jak małych, nic nie rozumiejących dzieci jest nagminne. Cieszę się, że ktoś o tym napisał. Jeszcze bardziej się ucieszę, kiedy któreś z „wiecznych dzieci” w końcu przeciwko temu można wykorzystać też jako zeszyt ćwiczeń służących do lepszego poznania samego siebie. Wiele osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu unika autorefleksji,gdyż woli się zajmować swoim hobby. Tymczasem do sprawnego funkcjonowania w społeczeństwie kluczowe jest poznanie własnego ja. Jaki jestem? Jak odbieramrzeczywistość? Jakie są moje relacje z ludźmi? Co jest dla mnie ważne? Jakie mam cele w życiu? Na te wszystkie pytania można odpowiedzieć sobie, korzystając z tabel umieszczonych w poszczególnych rozdziałach. Jako osoba z zespołem Aspergera bardzo lubię tabele i konkretne pytania. Są one dużo lepsze od skumulowanego tekstu, z którego trzeba samemu wywnioskować… no właśnie, co? Joanna Ławicka – doktor nauk społecznych, pedagog specjalny, współtwórca Fundacji Prodeste z Opola, od trzech lat prezes zarządu. Autorka licznych publikacji naukowych i popularyzatorskich oraz komputerowych gier edukacyjnych we współpracy z PWN. Prywatnie – człowiek z pasją, działa na rzecz rozwoju turystyki i kultury, wychowuje trzy córki. Diagnozę zespołu Aspergera otrzymała w wieku 28 też: Człowiek w spektrum autyzmu tej samej autorki. Polecamy produkty Żyjący we własnym mikrokosmosie, wyalienowani od problemów współczesnego świata pacjenci z zespołem Aspergera, czasem zachowują się, jakby pochodzili z innej planety. Jak dotrzeć do ich czasoprzestrzeni i sprowadzić z powrotem na ziemię, by przestano postrzegać ich za "kosmitów" i wreszcie zauważono w nich ludzi? Na to pytanie odpowiada nam dr Joanna Ławicka, autorka książki: "Nie jestem kosmitą. Mam zespół Aspergera". Jeśli twoje dziecko zachowuje się jak "mały profesor", mimo trudności w interakcji z otoczeniem potrafi zapamiętać całe ciągi liczb, dat i szczegółów, które są dla niego istotne, a na dodatek ma nerwicę natręctw i sporo trudności z podejmowaniem decyzji, warto przyjrzeć się bliżej jego popadajmy jednak od razu w przesadę. Twój maluch nie musi wcale cytować z pamięci całej książki telefonicznej lub rozkładu jazdy pociągów, żeby stwierdzić u niego niepokojące zmiany. Nawet jeśli ma wysoki iloraz inteligencji, może cierpieć na zespół Aspergera, czyli potocznie mówiąc łagodną odmianę autyzmu (a dokładniej zaburzeń ze spektrum autyzmu).W 1944 roku austriacki pediatra i psychiatra dziecięcy Hans Asperger w jednej ze swych prac naukowych poświęcił uwagę niezwykłym dzieciom, które zachowywały się jak "mali dorośli". Nie interesowały ich kontakty z rówieśnikami, nie bawiły ich infantylne gry zespołowe i zdecydowanie wolały wycofać się z otoczenia, by poświęcić czas na realizację swoich pasji. Niestety większości ludzi nie było łatwo się z nimi więcej w tym samym czasie w Stanach Zjednoczonych lekarz psychiatra - Leo Kanner - również zauważył i gruntownie opisał objawy wycofania i unikania kontaktu z innymi wśród pewnej grupy dzieci. Jednak dopiero w latach 80. Lorny Wing - matka autystycznej dziewczynki i psychiatra, spopularyzowała specyficzne zaburzenia towarzyszące spektrum autyzmu. Dzięki odwołaniu do prac austriackiego pediatry, nadano im nazwę zespołu się różni autyzm od zespołu Aspergera? Choć najbardziej zauważalną różnicą pomiędzy osobami ze zdiagnozowanym zespołem Aspergera a pacjentami z autyzmem jest to, że prawidłowo rozwijają mowę i nie mają żadnych problemów z procesami myślowymi, to jednak wcale nie oznacza to, że nie mają oni problemów z komunikacją badań potwierdza, że zespół Aspergera występuje dużo częściej niż klasyczny autyzm. Statystycznie można go zaobserwować u 20-25 dzieci na 10 tys. i z nieznanych dotąd przyczyn częściej dotyczy chłopców, natomiast autyzm dolega średnio 4 na 10 tys. zespołu Aspergera:Pełen obraz zaburzeń można zaobserwować dopiero około 4. roku życia dziecka. Towarzyszą im zazwyczaj: Zaburzenia funkcji społecznych - egocentryzm, nieumiejętność nawiązywania kontaktów z rówieśnikami, nadmierna lub zupełnie ograniczona emocjonalność, reakcje nieadekwatne do sytuacji. Skupienie się na powtarzaniu tych samych czynności, ograniczone zainteresowania Problemy z komunikacją pozawerbalną Niezdarność ruchów i gestów Zaburzenia empatii w stosunku do otoczenia W okresie dziecięcym częste napady złości Specyficzne poczucie humoru lub jego brak (czasem komizm danej sytuacji postrzegany jest przez osoby z zespołem Aspergera jako zupełny brak logiki) Często wielu rodziców myli zachowania towarzyszące zespołowi Aspergera nie tylko z autyzmem, ale i z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD).Przeczytaj: Zespół Aspergera - zaburzenie częste u geniuszyGeniusz czy Asperger? U osób z zespołem Aspergera można zaobserwować niezwykłe zdolności, które często towarzyszą wielu sławnym ludziom. Piękne umysły mogą dokonywać wielu poważnych dokonań w różnych dziedzinach - od fizyki kwantowej po literaturę piękną czy wybitnych ludzi ma często takie cechy charakteru, które utrudniają im normalne funkcjonowanie w społeczeństwie. Ich najbliższym czasami nie jest łatwo z nimi wytrzymać. W wielu wypadkach przyczyną nieumiejętności nawiązywania dobrego kontaktu z otoczeniem są zaburzenia, które można klasyfikować jako zespół Einstein, którego biografowie uważają, że przejawiał objawy tej dolegliwości, mimo ogromnego geniuszu, nie potrafił wpasować się do reguł obowiązujących np. na wyższych uczelniach. Z tego powodu wolał przyjąć pracę w urzędzie patentowym, niż zmuszać się do poddania się wymogom normalnej, akademickiej de Gaulle był natomiast na tyle mało empatyczny w stosunku do otoczenia, że pozwoliło mu to na rozwinięcie niezwykłych zdolności przywódczych, którymi deklasował wrogów. Galeria Sławne osoby cierpiące na zespół Aspergera Człowiek - nie kosmitaChoć nie wszyscy cierpiący na zespół Aspergera przejawiają wybitne zdolności w danej dziedzinie, to jednak ich zachowanie wyraźnie się różni w porównaniu do zwykłych ludzi. Z tego powodu często nadaje się im łatkę "kosmitów".Z takim stereotypowym postrzeganiem tych wyjątkowych osób walczy dr Joanna Ławicka, dr nauk społecznych i pedagog specjalny, autorka książki "Nie jestem kosmitą. Mam zespół Aspergera"?Wraz z Fundacją Prodeste udało jej się stworzyć kompendium wiedzy, którą powinien mieć każdy rodzic obserwujący odbiegające od normy zachowania u swoich wszyscy ludzie mają świadomość, że ich trudne relacje z otoczeniem mogą wynikać ze specyficznych zaburzeń. U autorki zdiagnozowano zespół Aspergera dopiero wtedy, jak już była dorosła. Swój problem próbowała rozwiązać lecząc się z depresji, ale okazało się, że jej objawy mają zupełnie inne książka próbuje udowodnić, że osoby, które muszą na co dzień żyć z aspergerem, wcale nie są chore i nie powinny się wstydzić swojego zachowania, ani narażać się z tego powodu na ostracyzm sprowadza na ziemię wszystkich, którzy uważają takie osoby za kosmitów i uświadamia, że wystarczy uświadomić sobie, na czym polega ich odmienność, by zaakceptować ich zachowanie. Może uda się, by po przeczytaniu książki nikt już nie będzie reagował po napotkaniu na swej drodze takich niezwykłych jednostek cytując klasykę gatunku, czyli nieśmiertelne: "Houston, mamy problem". Kolejne seminarium z serii „Nie jestem kosmitą. Mam zespół Aspergera” Szczecin, Centrum Kultury Euroregionu „Stara Rzeźnia” Budowanie świadomości i samodzielności to sztuka, a każda sztuka wymaga treningu… W każdej sztuce można osiągnąć mistrzostwo. I Ty możesz zostać Mistrzem. Najpierw jednak spróbuj pomyśleć o kilku ważnych zadaniach. Jeżeli podejmiesz wyzwanie i spróbujesz zmierzyć się z nimi, nic i nikt nie stanie Ci na przeszkodzie w Twojej drodze do sukcesu… Po pierwsze – możesz skutecznie zaplanować swoje cele, oraz znaleść narzędzia by je osiągać. To bardzo ważne, żebyś nie popadł w pułapkę cudzych celów. Żebyś umiał oceniać sytuację w zgodzie z elementarnymi zasadami rozwoju człowieka, które są takie same dla wszystkich ludzi – tych ze spektrum i tych neurotypowych. Jeżeli jesteś w pierwszej grupie – nie pozwól, żeby Twoje cele były oderwane od Twojej struktury, Twojego sposobu myślenia i postrzegania świata. Jesteś wyjątkowym człowiekiem i pozwól sobie na rozwijanie swojej wyjątkowości. Jeżeli jesteś neurotypowy – nie pozwól, by myślenie społeczne oderwało Cię od akceptacji neuroróżnorodności, która jest jednym ze składników rozwoju ludzkości. Pomóż sobie tak definiować cele, by stwarzać możliwości pełnego korzystania z zasobów, które posiadają inni, także ci o odmiennym rozwoju. Nie wtłaczaj ich w niewygodne i obcierające nogi buty zwyczajności. Są wyjątkowi, a z obtartymi nogami… ciężko chodzić po świecie 🙂 Po drugie – pokażemy Ci jak budować realne wsparcie. Nie opiekę, nie system decydowania za drugiego człowieka, co dla niego najlepsze. Wsparcie, które pozwala każdemu lepiej wykorzystywać swoje zasoby, lepiej rozumieć siebie i otoczenie. Dowiesz się, jak ich szukać i jak z nich korzystać. Po trzecie – zobaczysz ludzi, którzy pokonując często poważne przeszkody, cały czas dążą do celu. Będziesz mógł zobaczyć, że autyzm to nie choroba, ale odmienna droga realizowania się w życiu. Zrozumiesz, że od jakości otoczenia i jego uważności zależy, jak wiele wspólnie możemy zrobić, by funkcjonować razem a nie w zależności i opiece. Wszystko to i wiele innych aspektów poruszymy na najbliższym seminarium w Szczecinie. Wspólnie będziemy budować nową przestrzeń dla osób ze spektrum autyzmu. Możesz stać się częścią ważnych i niezbędnych zmian w świadomości społecznej. Dla osób, które zdecydują się poszerzać swoją wiedzę dalej – oferujemy pakiet zawierający dodatkowe materiały szkoleniowe do samodzielnej pracy i możliwość konsultacji z Joanną Ławicką. PROGRAM SEMINARIUM [row][span2] – [/span2][span6]rejestracja uczestników[/span6] [/row] [row][span2] – [/span2][span6]dr Joanna Ławicka – Indywidualne drogi rozwoju w kontekście komunikacji społecznej osób ze spektrum autyzmu [/span6] [/row] [row][span2] – Stankiewicz – Moje widzenie świata [/span6] [/row] [row][span2] – kawowa [/span6] [/row] [row][span2] – Joanna Ławicka – Włączenie a nie opieka. Wsparcie osób ze spektrum w ujęciu kognitywno – rozwojowym. [/span6] [/row] [row][span2] – Schroninger – Podwójne standardy. Jak zwyczajne zachowanie staje się „trudne”.[/span6] [/row] [row][span2] – Stachurska – Światy równoległe – warsztaty[/span6] [/row] [row][span2] – Wyjątkowy – jeszcze jeden blok z udziałem osoby ze spektrum – szczegóły wkrótce 😉 [/span6] [/row] [row][span2] – [/span2][span6]Zamknięcie seminarium [/span6] [/row] Zrozumiesz mechanizmy rozwojowe Rozwiniesz świadomość i samoświadomość różnorodności rozwojowej Otrzymasz praktyczne narzędzia do wykorzystania w codziennym życiu Poznasz niezwykłych ludzi i niezwykłe historie